انتشار فرهنگنامه مهدويت برای نهمین بار به قلم حجت الاسلام خدامراد سلیمیان

خبرگزاری شبستان: فرهنگنامه مهدويت به قلم حجت الاسلام خدامراد سلیمیان و مشتمل بر مدخل هایی همچون احمد بن اسحاق قمى و احمد بن هلال كرخى برای نهمین بار منتشر شد.
به گزارش خبرنگار مهدویت خبرگزاری شبستان: فرهنگ‌نامه مهدويت اثر خدامراد سليميان، فرهنگ الفبايى اعلام و اصطلاحات مربوط به مهدويت است كه در راستاى فرهنگ سازى انتظار، به زبان فارسى و در سال ۱۳۸۷ش نوشته شده است.
نويسنده، كتاب را با انگيزه آشنايى علاقمندان به بحث‌هاى مهدويت و امام عصر(عج) و آشنايى نسل حاضر با فرهنگ مهدويت تدوين كرده است تا علاقمندان با آسانى بتوانند از خلال مدخل‌هاى آن، به مطالب مورد نياز خود دسترسى پيدا كنند.
كتاب با مقدمه مؤلف در بيان نكاتى پيرامون مباحث آغاز شده و مطالب كه مجموعه‌اى مدون بر اساس حروف الفباست، بيشتر مربوط به مباحث مختلفى درباره امام زمان(عج) از جمله مفاهيم، اعلام و برخى آثار مرتبط با آن حضرت(عج) مى‌باشد كه هر مطلب، تحت عنوانى كه مدخل ناميده شده، با رعايت ضوابط و قواعد علمى فرهنگ‌نامه نگارى نوين، به نگارش درآمده است.
نگارنده در ذيل هر يك از مدخل‌ها، ضمن تشريح معناى لغوى آن، به ذكر آيات، روايات، منابع تاريخى و ديگر مآخذ و مصادر اشاره كرده و كوشيده است تا اطلاعات جامعى از موضوع مدخل، به خواننده انتقال دهد.
از ويژگى‌هاى كتاب، نيازسنجى مخاطب در سطح عام و خاص بوده كه به اين منظور، دويست واژه در حوزه مهدويت انتخاب شده كه مخاطب در صورت نياز، كافى است به مدخل‌هاى واژه‌هاى مربوط مراجعه و اطلاعات را به صورت روان دريافت كند.
سير مطالعاتى نويسنده در چندين سال گذشته، بررسى بيش از دو ۲۵۰۰ روايت از بيش از دويست منبع روايى و تاريخى شيعه و عامه، مطالعه ده‌ها كتاب در موضوع مهدويت و استفاد از كتاب‌هاى لغت و فرهنگ‌نامه‌ها، سرمايه اساسى در تدوين كتاب بوده است.
انتخاب مدخل‌ها و كليد واژه‌هاى كتاب، بر اساس مفاهيم و مقوله‌هايى بوده كه يا ريشه قرآنى و روايى داشته يا مورد پذيرش بزرگان بوده است و نويسنده تصريح دارد كه از مفاهيم و واژه‌هاى وارداتى و سست كه در شأن فرهنگ مهدويت نبوده، پرهيز شده و از آن جا كه مخاطب خود را عموم مردم مى‌داند، از بيان ديدگاه‌ها و برداشت‌هاى شخصى، پرهيز كرده است.
در بخش اعلام، مى‌توان به مدخل‌هايى؛ چون احمد بن اسحاق قمى، احمد بن هلال كرخى، اسماعيله، اصحاب كهف، انطاكيه، على محمد شيرازى، بهائيت، جعفر كذاب، منصور حلاج، حسين بن روح، دجال، سفيانى، شعيب بن صالح، زبور داود، حكيمه خاتون، عوف سلمى، زيديه، شيخيه، شلمغانيه، شيصبانى، طالقان، على بن محمد سمرى، جبرئيل، حديث لوح حضرت زهرا(س)، كتاب كمال‌الدين و تمام النعمه، سيد حسنى، جزيره خضرا، زيارت رجبيه، سرداب، احمديه، مسجد كوفه،، بيت المقدس، نرجس، عيسى(ع)، كوه رضوى، كوه ذى طوى، مسجد جمكران، مسجد سهله و... اشاره كرد.
بخش اصطلحات حاوى مدخل‌هايى است؛ مانند اشراط الساعه، توقيعات، دابه الارض، غيبت، رجعت، مرگ جاهلى، وقاتون، نداى آسمانى، ولى فقيه، نيابت عام و خاص، نشانه‌هاى آخرالزمان، مهدى شخصى و مهدى نوعى، موعود يهود و مسيحيت، امنيت، اوتاد، مقتداى مسيح، فوتوريسم، فرجام‌شناسى، وقت معلوم، خورشيد پشت ابر، سازمان وكالت، رجعت كنندگان، حكومت صالحان، ناحيه مقدسه، عصر زندگى، غريم، ميراث‌دار پيامبران، يا لثارات الحسين، امدادهاى غيبى، نيابت، پايان تاريخ، يأجوج و مأجوج و نفس زكيه.
در مدخل شمائل حضرت مهدى(عج)، نويسنده مجموع روايات پيامبر اكرم(ص) و امامان(ع) كه شمايل و اوصاف حضرت مهدى(ع) را بيان كرده‌اند، به سه دسته تقسيم كرده است: رواياتى كه شمايل آن حضرت را پس از ولادت و دوران كودكى توصيف كرده است؛ از جمله پيشانى درخشان، روى سفيد، چشمان براق، دو كتف ستبر، دو زانوى برگشته و... .
حكاياتى كه ملاقات كنندگان با آن حضرت(عج) در طول دوران غيبت، ذكر كرده‌اند كه از جمله آن اوصاف مى‌توان به اين موارد اشاره كرد: صورتى گندم‌گون، داراى قامتى نه بسيار بلند و نه چندان كوتاه، بينى كشيده، چهار شانه و... .
احاديثى كه به نقل از معصومان(ع)، شمايل و ويژگى‌هاى جسمانى آن حضرت را هنگام ظهور و حكومت او بيان كرده كه يكى از مهم‌ترين آن‌ها، توان فوق‌العاده جسمانى ايشان است.